.jpg)
De bestemming van Eros, het kind van de aarde
Ginnistan, de fantasie laat Eros, de liefde, in de zielenwereld van de maansfeer zijn bestemming zien: een bloem drijft op het water en een lelieblad buigt zich eroverheen, waarop Fabel zit te zingen bij de tonen van haar lier. In de bloem ziet hij zichzelf, in een omhelzing verenigd met Freya, de vrijheid en de vrede. Een kleinere bloem omvat hen zo, dat ze vanaf hun heupen in één bloem veranderd lijken te zijn. Dit is het paradijs. Het is de lieflijke onschuld van de allereerste mensen in het paradijs, toen ze nog man-vrouw waren en in verbondenheid leefden met God. Zijn bestemming is om wakker en bewust en vanuit zijn eigen wil deze heelheid en reine verbinding terug te vinden. Het einddoel is even rein als die van Adam en Eva vóór de polariteit, vóór de zondeval, vóór de weg door de kennis heen van van goed en kwaad, maar vrij zelf scheppend geworden, als een god.
De reis het sprookje in
Zomer 2016 schreef ik een gedichtje over het zoeken van de blauwe bloem, die je tenslotte in jezelf kunt vinden. Daarmee begint eigenlijk de volgende 'studie'. Voor mij is het zinvol om een sprookje binnen te gaan, dat is tegelijk op reis gaan in jezelf, in het zielenland. Ik kan me dan vaak voelen als een kleine Fabel en zo ontdek ik hoeveel er te vinden is. Ik heb er al zo veel schatten gevonden, en het is onuitputtelijk. Kijk maar mee: het is meer een ontdekkingstocht in de wereld van dit sprookje, dan een studie. Want na het gedichtje ben ik er van alles over gaan opschrijven en ieder heeft zijn eigen schaal van Sophie. Die kijkt of er voor jou iets van bewaard blijft.